Genel Bilgiler
Güney Kore Cumhuriyeti
Başkent : Seul
Nüfus : 50,062,000 (2009 Tahmini)
Yüzölçüm : 99.480 km²
Dili : Korece
Din : Hıristiyan %49, Budist %47, Konfüçyanist %3, Şamanist, diğer %1
Gayri Safi Yurtiçi Hasıla : 1.364 trilyon Amerikan Doları (2009 Tahmini)
Kişi Başına Milli Gelir : 27,978 Amerikan Doları (2009 Tahmini)
Para Birimi : Won (KRW)
Saat Dilimi : UTC+9
Telefon Kodu : 82
Güney Kore Turizm Bürosu :
Güney Kore Cumhuriyeti Ankara Büyükelçiliği :
Alaçam Sok. No.5, 06690, Çankaya, Ankara
Telefon: 468 48 21-22-23
Faks: 426 78 72
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
Çalışma Saatleri: Pazartesi-Cuma 09:00-12:30 / 14:00-17:00
Güney Kore Cumhuriyeti İstanbul Başkonsolosluğu
Kaptanpaşa Mah., Piyale Paşa Bulvarı, Orta Doğu Plaza, Kat: 19, Okmeydanı, Şişli, Telefon: 0212 368 83 68
Faks: (212) 320 74 13
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
Çalışma Saatleri: Pazartesi-Cuma: 09.00-12.30/14.00-17.00
Görev Bölgesi: Balıkesir, Bilecik, Bursa, Çanakkale, Edirne, İstanbul, Kırklareli, Kocaeli, Sakarya, Tekirdağ ve Yalova.
Yönetim
Yasama görevini üzerine alan G. Kore Parlamentosunun 299 üyesi vardır. Meclis üyeleri 4 yıl için halk tarafından seçilirler. Cumhurbaşkanının meclisi feshetmek yetkisi vardır.
G. Kore'de başkanlık sistemi hakimdir. Cumhurbaşkanı yürütmenin başıdır ve beş yıl için halk tarafından seçilir. Cumhurbaşkanlığına aday olacak kişi eğer herhangi bir siyasi kimliğe sahipse (parti üyeliği veya milletvekilliği gibi) seçimlerden en az bir yıl önce bu görevinden istifa etmek zorundadır.
G. Kore’de Cumhurbaşkanı meclis tarafından içinden veya dışından bir kişi Başbakan adayı olarak gösterilmekte ve bu kişinin adaylığının açıklanmasından sonra en fazla 20 gün içinde parlamentoda bir oturum yapılarak Başbakan adayının oylanması gerekmektedir.
G. Kore’de Başkanlık sistemi olduğundan yani yürütmenin Cumhurbaşkanında olması nedeniyle Başbakanın yönetimdeki rolü zayıf kalmaktadır. Başbakan, daha çok Meclis ve Cumhurbaşkanı arasında bir köprü görevi görmektedir.
Tarih
Kore tarihi M.Ö. 3000 yılına kadar uzanır. Çin’in eline geçtikten sonra, Budizm ve Çinlilerin etkisinde kaldı. Daha sonraları 7. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar değişik hanedanların idaresi altında bağımsız olarak yaşadı. 1910 yılında Japonlar Kore’yi işgal ederek koloni haline getirdiler. Bu durum, 1945 yılına kadar sürdü. II. Dünya Savaşı'nda Japonya’nın yenilmesinden sonra Güney Kore’yi ABD, Kuzey Kore’yi de SSCB işgal etti. Böylelikle kuzeyde komünist, güneyde kapitalist rejim kurulmuş oldu. SSCB nin yıkılışı ve Komünizmin çöküşüne rağmen iki ayrı ülke durumunda yaşayan halklar tekrar birleşememiştir.
25 Haziran 1950’de Rus subaylarının kumandasındaki Kuzey Kore birlikleri, yarımadanın tamamına komünizmi kabul ettirmek için Güney Kore’ye saldırıp istilâ etti. Bunun üzerine BM, Güney Kore’nin kurtarılmasına karar verdi. Bölgeye BM askerleri gönderildi. Bu orduya Türkiye, bir tugayla katıldı. İşgalci komünist birliklerin Güney Kore’den çıkarılması için Mehmetçik büyük başarı gösterdi. Mehmetçiğin zaferi bütün dünyâya yayılarak takdir topladı. Yapılan görüşmeler neticesinde 27 Temmuz 1953’te ateşkes imzalandı. 38. Paralel Güney Kore ile Kuzey Kore arasında sınır kabul edildi. Savaş sonrası, Başkanlık sistemine dayalı demokratik rejime geçildi.
Coğrafya
Güney Kore’nin güney ve batı kıyıları çok girintili ve çıkıntılıdır. Bir çok yarımada ve küçük adalarla çevrilmiştir. Bu kısımlarda, Pusan ve İnchon en önemli limanlarıdır. Doğu bölümü dağlık olmasına rağmen, batı bölümü geniş alanlar, ovalar ve tepelerle kaplıdır. Doğu bölümünde tabii limanlar da yoktur. Dağlar yüksek değildir. En yüksek dağı 1916 m ile Chiri San Dağı'dır. Önemli nehirleri arasında Naktong, Han ve İnchon ırmakları sayılabilir.
İklim
Güney Kore’nin iklimi, kışın karalardan esen soğuk rüzgarların etkisindedir. Kışın ülkede kar nadiren yağarken yağmur görülmez. Güneşli ve açık bir hava olmasına karşın ayaz nedeniyle hava sıcaklığı çok düşer.
Ülke yazları Pasifik’ten esen sıcak ve nemli muson rüzgarlarının etkisi altına girer. Yıllık yağış ortalaması 1270 mm’dir. Güneyde Eylül ayında ülke genelinde ise Temmuz ayında sık sık tayfunlar görülür. Temmuz ayı bütün ülkede çok yağışlı geçer.
Ülkenin yüzey şekilleri iklimi etkiler. Muson rüzgarları sayesinde bitki örtüsü arasında tropikal bitkiler de yer alır. Ülkede en düşük sıcaklık ortalaması -25 °C, en yüksek sıcaklık ise 38 °C’dir. Ülkede tüm yıl boyunca gece-gündüz arasındaki sıcaklık farkları çok düşüktür.
Nüfus
Etnik ve dil açısından homojen bir yapıya sahiptir. Azınlık olarak sadece küçük bir Çin topluluğu vardır. Koreliler Mançurya'da yüzyıllar boyunca yaşamışlardır. Geçmişteki politik, ekonomik ve sosyal istikrarsızlıklar birçok Güney Koreli’nin başta ABD ve Kanada'ya göç etmesine neden olmuştur. Kaliforniya’da önemli derecede Koreli yaşamaktadır. Koreli Amerikalıların sayısının bir milyonun üzerinde olduğu tahmin edilmektedir. Şu anda Güney Kore'den gerçekleşen göç ve ülkeye gelenlerin sayısı hemen hemen birbirine eşittir.
Nüfus artış oranı da 1950'lerde % 3'den daha fazla iken bu oran 2005 yılında % 0.38'lere kadar gerilemiştir. Bunun sebebi de insanların daha az çocuk sahibi olma isteklerinden kaynaklanmaktadır. 1960 yılından itibaren hızlı bir kentleşme ve kırsal alanlardan şehirlere doğru bir göç dalgası başlamıştır.
Nüfus 2009 yılı itibarıyla tahmini olarak 50 milyon civarındadır. Nüfus yoğunluğu kilometre başına 480 kişidir. Hızlı nüfus artışı bir zamanlar ciddi bir sosyal problem olmasına rağmen, başarılı aile planlaması kampanyaları ile doğum oranı düşürülmüştür.
Şu anda nüfusun % 85'i şehirlerde yaşamaktadır. II. Dünya Savaşından sonra 4 milyondan fazla bir nüfus Kuzey taraftan güneye geçiş yapmıştır. Bu aniden meydana gelen nüfus artışı Güney Kore'den gerçekleşen göçlerle birlikte dengelenmiştir.
Güney Kore'de yaklaşık olarak 378.000 yabancı işçi bulunduğu ve bunun % 52'sinin yasal olmayan yollardan çalışmakta olduğu ifade edilmektedir. Bu işgücünün büyük bir kısmı Güney Asya ülkelerinden gelmektedir. Yabancı işçilerin büyük bir çoğunluğu Hindistan, Sri Lanka, Myanmar, Filipinler ve Sovyetler Birliği ülkelerinden gelmektedir.
En büyük şehir, başşehir Seul’dür. Kore, Çin ile Japonya arasında bir köprü olmasına rağmen, kendilerine has bir kültür geliştirmiştir. Köylerde yaşayan Koreliler, yüzyıllar önceki gibi giyinir ve yaşarlar. Şehirlerde yaşayanlar ise batı dünyasının etkisindedirler.
Dil
Halkın kullandığı ve resmi dili Korece'dir.
Din
Halkın büyük kesimi Konfüçyüsçülük ve Budizm inancındadırlar. % 25 kadar Hıristiyan vardır.
Ekonomi
Güney Kore ticaretinin önemli bir kısmını ABD ve Japonya ile yapmaktadır. Son zamanlarda ekonomisini geliştirerek serbest-pazar ekonomosinde Asya'da 4. Dünyada ise 15. sıraya kadar yükselmiştir. 2009 yılında birçok gelişen ülkenin tersine yılın ikinci çeyreğinde %2.6 gelişme sağlamıştır. Ağır sanayide önemli şirketleri barındırmaktadır. Bunlardan birkaçı Samsung, Hyundai-Kia, Postco, LG ve SK’dır. Ülkenin ekonomideki en büyük şehri Seul olup genel ticaret alanları; elektronik, otomobil üretimi, gemi yapımı, kimyasallar, demir-çelik ve tekstildir.
Eskiden ormanlarla kaplı olan ülkede denetimsiz kesim, yangın, hastalık ve savaş sebebiyle ormanlar kalmamıştır. Kore Savaşından sonra devlet başkanının emri ile geniş alanlarda çam ormanları oluşturulmuştur. Ayrıca bambu ağacı yönünden de zenginliğe sahiptir.
Maden bakımından zengin sayılmayan fakat tungsten üretiminde önde gelen ülkelerdendir. Ayrıca kömür, demir, flor, grafit, altın, bakır ve kurşun az miktarda çıkarılır.
Eğitim
Güney Kore’de eğitim 6-12 yaş arasında mecburi ve ücretsizdir. Ülkede okur-yazar oranı % 92’dir. Güney Kore’de 197 üniversite ile 222 yüksek okul vardır.
Mutfak
Kore Mutfağı kendine özgü, zengin bir mutfaktır ve Kore halkı geleneksel yeme alışkanlıklarını günümüzde de korumaktadır.
Koreliler genellikle üç öğün yemek yerler. Kırsal kesimde halk sabah kahvaltısında pirinç, çorba ve kızartma yer. Bugünkü Kore'de şehir yaşamında kahvaltıda süt ve ekmek yenir. Korelilerin öğle yemekleri çok hafiftir. Bu öğünde genellikle pirinç makarnası veya kızarmış pirinç yerler. Akşam yemeğinde ise. çorba, pirinç, et ve balık kızartmaları yenir. Koreliler bir öğünde pek çok çeşit yemek yerler. Çorba ve pirincin yanında çeşitli yan ve ana yemek yer alır. Ayrıca bu yemeklere özel bir de masa düzeni vardır. Eskiden erkeklere yemek servisi yapılırken yemekler küçük masalara konulurdu. Her erkeğin kendine özgü yemekleri vardı ve onlara bu özel yemekler tek tek hazırlanırdı. Şimdi de yine masaya yemekler Batı'da olduğu gibi sırayla tek tek getirilmeyip, hepsi birlikte masanın üzerine konur. Yemek yiyenin önünde, çorbası, yanında da kendi sevdiği diğer yiyecekler yer alır. Bu yiyecekler, acı turşu, balık, kırmızı sebze, yeşil sebze ve soya sosudur. Tabii yanında da temel yemekler bulunur. Temel yemek genelde dumanı tüten bir yahni ya da Prugoki gibi çok ince kesilmiş et kavurmalarıdır.
Kore Mutfağı önceleri büyük ölçöde sebzeye dayanırdı. Şimdi ise et ve sebze hemen eşit ölçüde kulanılmaktadır. Kore yemeklerinde sarımsak, zencefil, soya sosu, kızarmış kırmızı biber, susam ve susam yağı çok kullanılır. Kore yemekleri genellikle ızgara, haşlama, buğulama, kavurma ve kızartma yöntemleri ile pişirilir. Ama en sık kullanılan yöntem tavada kızartma ve kavurmadır. Kore'nin güneyinde yemekler daha tuzlu, daha acı ve baharatlıdır. Pişirme yöntemleri de daha farklıdır.
Korelilerin milli yemekleri "Kim chi" denilen baharatlı bir turşudur. Bu turşu karda ve donda insanı tok tutan ve ısıtan bir besin maddesidir. Bu baharatlı turşu hemen her yemeğin yanında olur.
Sebze turşuları genelde tüm yıl boyunca Kore yemeklerinin yanındadır. En yaygın olanı Kim chi, beyaz lahana yapraklan ile yapılan bir turşudur. Beyaz lahana sonbahar sonunda toplanır ve kış için hazırlanır. Genelde cam veya seramik bir kaba lahana yapraklan üst üste sıralanarak yerleştirilir. Yaprakların arasına tuz, aroma verecek baharat ve bitki kökleri konur. Bunlar, kıyılmış sebzeler, kırmızı acı biber, sarmısak ve bazen de tuzlu karidestir. Daha sonra mayalanınca turşu taşmasın diye sebzelerin üzerine küçük bir naylon örtü örtülüp bir kapakla kapatılır Kapağın üzerine, sebzeleri bastırması ve suyun üste çıkmasını sağlamak için ağırlık yapacak bir taş konur ve kavanozun ağzı sıkıca kapatılır. Koreliler hazırladıkları turşulan kışın donmasın diye toprağa gömerler. Hazır olduğu zaman, aynı anda ekşi ve acı olan bu turşu hem mineral hem de "C" vitamini açısından çok zengindir ve kışın taze sebzenin yerini tutar.
Kore tatlıları genellikle pirinçle yapılan hafif tatlılardır. Ayrıca siyah ve sarı susamdan yapılan kurabiyeleri de kendilerine özgüdür.
Korelilerin en önemli sıcak içecekleri "Gingseng çayı"dır. Kaynamış suya gingseng tozu, bal, çam fıstığı ve kuru hurma katılarak hazırlanır.
Türkiye İle İlişkiler
Türkiye, G.Kore'yi 11 Ağustos 1949'da tanımıştır. Türkiye'nin 1950 Kore Savaşı sırasında Yarımada’ya asker göndermiş ve çok sayıda şehit vermiş olması, iki ülke arasındaki ilişkilerin sağlam ve olumlu bir temele oturmasını sağlamıştır.
Kore Savaşına dayanan dostluk ilişkileri, her iki halk tarafından benimsenmiştir. Bu çerçevede, Milli futbol takımımızın 2002 Dünya Kupasında Daegu'da G.Kore ile oynadığı üçüncülük/dördüncülük maçı sırasında ve sonrasında gerçekleştirilen dostluk gösterileri, bu ülkede Türkiye’ye karşı duyulan ilgi ve sempatinin çok güçlü olduğunu ortaya koymuştur.
Güney Kore Uzakdoğu’da ikinci büyük ticaret ortağımızdır. 2009 yılında Güney Kore’ye ihracatımız 2008 yılına göre % 14 oranında azalarak 234,9 milyon dolar, ithalatımız ise % 24 azalarak 3,1 milyar dolar olarak gerçekleşmiştir. Ticaret dengesi uzun yıllardır Güney Kore lehine gelişme göstermektedir. 2009 yılında ikili ticaret hacmimizin % 93’ünü ülkemizin Güney Kore’den yaptığı ithalat oluşturmuş, ticaret açığımız 2,9 milyar dolar olarak gerçekleşmiştir.
Güney Kore makul fiyatlı ve kaliteli ürünleri sayesinde temel girdi ve ara mal bakımından ülkemiz için önemli bir tedarikçi konumundadır. Başlıca ithalat kalemleri makine ve ulaşım araçları (% 54), kimyasallar (% 14), demir-çelik (% 9) ve tekstil ürünleridir (% 7). Başlıca ihraç kalemlerimiz ise etilen ve profilin gibi petrol gazları (27), makine ve ulaşım araçları (% 19), gıda ürünleri (%13), tekstil (% 10), bakır, çinko, mermer gibi maden cevheridir (%7).
Ülkemizde imalat, otelcilik, ulaştırma ve haberleşme olmak üzere çeşitli sektörlerde faaliyet gösteren Güney Kore ortaklı yabancı sermayeli firmaların toplamı Mart 2010 tarihi itibariyle 159’dur. Yatırım yapan firmalar arasında ihracata yönelik üretim yapan Hyundai, LG gibi dünyanın önde gelen firmaları da bulunmaktadır. Ülkemizdeki Güney Kore yatırımlarının toplamı 549 milyon dolardır. 2009 yılında ülkemizi 89 bin Güney Koreli turist ziyaret etmiştir.
